Ger van Veen

VLAARDINGEN -1 juni 2010

De zomer... wat saai!

Ik hou van groene bomen, van bloemen. Het is toch verschrikkelijk dat alles zo mooi is in de zomer… maar dat de kunst vakantie heeft. De kunst gedijd onder kale takken, stormen, regenbuien en straten vol sneeuw.
Als de zon gaat schijnen stopt het allemaal. Gaan we met z’n allen op vakantie. Dus heb ik deze zomer niets te zeiken. Ga ik toch gewoon vrolijk doen.
Met m’n collega’s lunchen in De Waal omdat het bij de krant komkommertijd is. Grote clubsandwich in m’n mik gooien of een moderne Italiaanse salade verorberen. In augustus ben ik dat gelanterfante al weer goed zat. Verbrande kop, verbrande armen en overal muggen… en het is zo verschrikkelijk stil in de stad.
Ik kan nergens naar toe want iedereen zit in het buitenland. Gelukkig kan ik naar het Zomerterras. Of ga ik een stukkie fietsen in de Broekpolder. De zomer is zo heerlijk en rottig tegelijkertijd.
Bij dertig graden of meer zit ik achter m’n pc en wil een nieuw toneelstukkie schrijven. Na vijf minuten breekt het zweet me uit en besluit ik toch maar om een paar biertjes op het balkon te gaan drinken. De zon en de zwoele warme wind haalt al mijn creativiteit uit mijn kop.
Het is nu al begonnen, vandaar deze zouteloze, kritiekloze column. Nog zo’n 150 woorden en het is weer af… pfff. De politiek ligt ook zo goed als stil. Zou er één van al die partijleden zijn die aan kunst denkt tijdens het reces. Of gaat het weer niet verder dan een paar biertjes in ’t Hof. Ik neem het ze niet kwalijk, het is zomer en dan heb je nergens zin in, vooral niet in nadenken. Dan is het ineens over. Krijg je de UitMarkt op het Veerplein en gaat iedereen weer aan het werk. Volop energie om mooie dingen te maken en ik mag dan weer maandenlang azijn pissen voor de Waalkrant… maar ja, dan vallen wel de bladeren en moet ik meer dan een half jaar tegen kale bomen aankijken. Verlang ik alweer naar het voorjaar. Het is ook nooit goed.
Ger van Veen


VLAARDINGEN - 1 maart 2010

Dat moet je gaan zien in de Harmonie…

ik durf het eigenlijk niet te zeggen, omdat ik dan alle wetten van de journalistiek te buiten ga, maar je moet het wel zien. Niet omdat ik het geschreven heb… ik zwak het wat af hè, omdat ik geen reclame voor mezelf wil maken, daarom, maar je moet er naar toe omdat Jetty Mathurin het zo goed speelt en omdat Fenneke Wekker een geweldige regisseuse is, niet omdat ‘De Voorkamer’ mijn stuk is. Gewoon gaan kijken op 14 april. Het duurt maar een uur en een kwartier, heb je daarna nog genoeg de tijd om lekker te bieren in De Waal. Ik zie het wel zitten op die woensdagavond.

Weet je wat ik ook zie zitten: Renske Verbeek, de nieuwe directeur van de Kroepoekfabriek. Die gaat het talent opzoeken in de haringstad. Hoop maar dat ze een beetje geld krijgt van al die gierige politici. Die houden de knip liever dicht en beroepen zich nu op crisis en moeilijke tijden.

Weet je wat ik niet zie zitten… al die verkiezingsprogramma’s. Moet je eens onder het kopje kunst en cultuur kijken. Geen enkel inzicht, geen plannen en geen ideeën. Het houdt in dat de meeste programma’s ophouden bij het Visserijmuseum, die megabioscoop annex gokhal in het V&D-gebouw en de Stadsgehoorzaal. Het is bij de konijnen af wat die politieke lui over de schoonheid der kunsten te melden hebben. Ze hebben lak aan een bruisende stad en willen alleen maar behouden wat er nu is en geven geen zier om al die getalenteerde Vlaardingers. Voetbal, dat wel. Korfbal en tennis ook. Het kan niet op, kunstgrasvelden, kantines en nog meer weelde voor de gezonde mens. Kunst, ja, alleen als het gratis is. Krijg je een compliment en een bos bloemen van burgemeester en wethouders omdat je het zo goed gedaan hebt. Kun je niet meer eten dan hutspot en spaghetti. Geld willen die kunstenaars, geld om van te leven, geld om nieuwe kunst te maken. Dat begrijpen ze in het Westnieuwland niet. Maar als er één doorbreekt, zoals Noortje Herlaar in Maassluis, dan koketteren we met ze. Dan is die kunstenaar plots een kind van de stad. Ik word er zo moe van. Kunstenaars willen werken en gewoon betaald krijgen. Noortje gaat door met Joop, Cornelis Pons door heel het land, Pepijn Gunneweg door heel Europa, Astrid Kersseboom in het mediapark en ik, ik mag eventjes in Amsterdam werken. Ver weg van al die luizige programmaatjes zonder know-how. En als we dan ergens in het land, ver weg van het koninkrijk der haringen, gewoon geld krijgen voor wat we doen, dan vergeten we eens en voor altijd de plaatselijke ideeën van VVD, D66, PvdA, SP, VV2000, CDA, GroenLinks en al die anderen. Dan zijn we vrij. Maar tot die tijd blijf ik me verzetten tegen het cultuurcalvinisme van de politiek!
Ger van Veen


VLAARDINGEN 1 september

Rustig Cultuur jaartje, wat brengt de afsluiting van 2009?

 

VLAARDINGEN - Aanradertje om een voorstelling in de Stadsgehoorzaal te bekijken is wellicht de melancholie van  fadozangers Monica Triga en de vurige stem van flamencozanger van Carlos Denia.  Ze staan op 3 december in ons eigen theater aan de Schiedamseweg. Leg 17,50 neer, drink daarna nog een paar biertjes in De Waal en je hebt een topavond. Als je nog veel goedkoper uit wil zijn kun je op 24 december gratis een concert bijwonen van Nicole Philomena.

Ook top en van eigen haringbodem. Wel zo leuk natuurlijk. Het is overigens kunstmaand geweest in Vlaardingen. Niets van gemerkt. Ja beeldend kunstenaar Cees Eijkelenboom werkte zich in het zweet tijdens een zwaar verregende Nacht van de Nacht. Maar meer… ik zou het niet weten.  

Ik kreeg wel van die en gene een mooi foldertje in mijn hand gedrukt. Het heeft me niet geboeid anders zou ik het niet verdrongen hebben. Overigens heeft Vlaardingen ook nog de euvele moede gehad om zich in te schrijven voor kunststad van het jaar. Godzijdank is daar niets uitgekomen omdat we, als we door zouden zijn, een flater van jewelste zouden hebben geslagen.  

Een paar beeldende kunstprojectjes zijn best aardig maar de overige kunst komt er in onze stad bekaaid af. Dit jaar nauwelijks vernieuwing gezien. Geen opmerkelijke nieuwe muzikanten, geen dichters die hun konten tegen de krib gooien en geen zooitje jonge honden die het theater een nieuwe injectie geven. De tijd is hier stil blijven staan.

De gemeente heeft een hele hoge hoed met daarin een aantal gevestigde namen. Als er ééntje nodig is haalt een ambtenaar de stoffige hoed uit de kelder en trekt er een dichter of muzikant uit. Natuurlijk hebben al die gevestigde namen hard gewerkt om in de hoge hoed te mogen wonen. Maar ach, een verhuizinkje op zijn tijd…  de gemeente houdt ze echter aan hun hoedcontract. Stel je voor dat het op zoek moest naar een nieuwe veelbelovende kunstenaar.

Laten we afspreken dat we tien jaar hard gaan werken om het kunstklimaat te verbeteren. Scouts aanstellen die het talent opsporen. De Culturele Raad in ere herstellen en een podium creëren voor al die talentvolle Vlaardingers. En dan schrijven we ons weer in voor kunststad van het jaar. Winnen we zeker. Zijn we groen en kunstzinnig.  Maar ach, waar maak ik me druk om. Het is bijna december. Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen.

Eerst nog Sinterklaas. Als het een kunstklaas is hoop ik niet dat hij langs de gemeenteraad gaat. Doet hij het wel, stopt hij ze in de zak en mogen ze voor straf een jaar lang in Spanje naar Guernica kijken.  Ik neem me voor om met dat doemdenken te stoppen.
Ga eerst naar Monica Triga en dan naar Nicole Philomena. Als ze dan Garça perdida voor me zingt, en je goed naar me kijkt, zie je een heel klein traantje in mijn linkeroog.

Maak er een mooie kerst van en een gelukkig 2010.
Ger van Veen